Kanecy

Kanecy (hornjoserbsce Kanecy) je mały, na tradicije bohaty wjesny dźěl gmejny Pančicy-Kukow we wutrobje Hornjeje Łužicy. Wjes leži něhdźe dźesać kilometrow wuchodnje Kamjenca mjez Wotrowom a Swinjarnju direktnje při Klóšterskej wodźe a słuša do starodawneho serbskeho sydlenskeho ruma. Ze swojim přirodźe bliskim połoženjom, historiskimi statokami a zrosćenym wjesnym wobrazom wobchowaja Kanecy hač do dźensnišeho swój prěnjotny wjesny charakter.

Stawizny wsy sahaja wróćo hač do lěta 1331, jako buchu Kanecy prěni raz dokumentarisce naspomnjene. Přez wjele lětstotkow bě wjes wuska z tym Klóšter Marijina hwězda zwjazane. Tutón historiski zwisk formuje kulturnu identitu městna hač do dźensnišeho a přinošowaše tomu, zo su katolske a serbske tradicije w Kanecach žiwe wostali.

Kanecy wopisuja so jako burski přebywak z blokowej a šlebjerdowej chódbu. Podłu Klóšterskeje wody formuja juškojte łuki, drjewiny a žiwe płoty napohlad krajiny, mjeztym zo wokolne pola ratarsku tradiciju wsy wotbłyšćuja. Lipy, burske zahrody a měrne połoženje spožčeja městnosći wosebitu atmosferu.

K najbóle kedźbyhódnym swědčenjam wjesnych stawiznow liči hłuboko zapadnjeny kamjentny křiž w formje maltezow na nawsy. Wyše toho namakaja so we wsy wjacore historiske tykowane twarjenja z charakteristiskimi zaspěrjenjemi a Handrijowymi křižemi. Wosebje wuzběhnyć ma so wulki třistronski statok z wotchilenym zajězdom wrotow, kotryž steji přikładnje za tradicionalnu twarsku kulturu Hornjeje Łužicy.

Dźensa bydli něhdźe 50 wobydlerjow w Kanecach. Wjes zwjazuje na wosebite wašnje serbsku kulturu, wjesnu tradiciju a krajinowu rjanosć Klóšterskeje wodoweje doliny a je z tym wažny wobstatk gmejny Pančicy-Kukow.