Časecy

Časecy (hornjoserbsce Časecy) je mały, na tradicije bohaty wjesny dźěl gmejny Pančicy-Kukow we wutrobje Hornjeje Łužicy. Wjes leži něhdźe pjeć kilometrow juhowuchodnje Pančic-Kukowa a słuša k serbskemu jadrowemu sydlenskemu rumej. Wobdate wot polow a wjesnje charakterizowaneje krajiny su sej Časecy hač do dźensnišeho swój měrny, wjesny charakter wobchowali.

Stawizny wsy sahaja daloko wróćo. Prěni raz dokumentarisce naspomnjene buchu Časecy w lěće 1264 pod mjenom „Scha[s]tiz“. Ležownostne knjejstwo ležeše přez lětstotki pola bliskeho klóštra Marijineje hwězdy. Tutón wuski zwisk přinošowaše k tomu, zo wosta městnosć tež přez reformaciju katolsce charakterizowana.

Historisce wuwiwachu so Časecy jako Kulowc – sydlišćowa forma, při kotrejž so statoki wokoło centralneho wobłuka zeskupjeja. Hišće dźensa posrědkuje přewidne wobtwarjenje charakter zrosćeneje hornjołužiskeje wsy. Jenička dróha wjesneho dźěla nosy so hodźace k tomu dwurěčne mjeno „Při wjesnym haće / Při wjesnym haće“.

Tež te Serbska rěč a kultura su wusko z Časecami zwjazane. Historiske wuhorbjenja pokazuja, zo bě přewažny dźěl wobydlerstwa serbski; hišće dźensa leži městnosć w serbskim jadrowym sydlenskim rumje. Cyrkwinsce su Časecy tradicionelnje wosadźe Chrósćicy přirjadowane.

Hač do 1957 běchu Časecy samostatna krajna gmejna. Po tym bu wjes do Lejna zagmejnowana a słuša dźensa k 13 wjesnym dźělam gmejny Pančicy-Kukow. Ležo mjez Lejnom, Wučkecami, Małym Wosykom a Zejicami, zwjazuje Časecy na wosebite wašnje serbska tradicija, lětstotki stare stawizny a měrne wjesne žiwjenje Hornjeje Łužicy.