Lejno

Lejno (hornjoserbsce Lejno) je wjesny dźěl gmejny Pančicy-Kukow w Budyskim wokrjesu. Wjes leži něhdźe štyri kilometry juhowuchodnje hłowneho městna w dole Satkule a słuša k serbskemu sydlenskemu rumej Hornjeje Łužicy. Ze swojej zrosćenej wjesnej strukturu, ratarsce charakterizowanymi statokami a měrnym połoženjom je sej Lejno swój prěnjotny charakter hač do dźensnišeho wobchowało.

Prěni raz dokumentarisce naspomnjene bu Lejno w lěće 1423 jako sydło „Behnis von Lehin (Leyn)“. Přez wjele lětstotkow bě městnosć wot rozdźělnych ležownostnych knjejstwow charakterizowana, při čimž njesteješe porno mnohim wokolnym wsam trajnje pod zarjadnistwom klóštra Marijineje hwězdy. Město toho měnjachu ryćerkubła a krajnoknjejske wobsydstwa zamołwitosć nad wjesku.

Formowacy element wjesnych stawiznow je prjedawše ryćerkubło, kotrež je wot 17. lětstotka w Lejnje dopokazujomne. Kublerske knjejstwo postajowaše přez dołhi čas hospodarske wuwiće wsy. Hišće dźensa hodźa so slědy tuteje stawizny we wjesnym wobrazu spóznać.

Lejno je jako wólny kulowc z blokowej chódbu zapołožene. Nimo mjeńšich bydlenskich domow postajatej wjetšej štyristronskej statokaj wjesny napohlad. Tykowane twarjenja, stary wobstatk štomow kaž tež łukowe a drjewinowe płoniny podłu Satkule postaraja so wo wotměnjawu a přirodźe blisku wjesnu strukturu. Wosebje napadna je nimo toho bywša cyhelnica ze swojej markantnej hlininowej sćěnu, kotraž płódne zemske poměry regiona widźomne čini.

Dźensa bydli w Lejnje něhdźe 100 do 110 wobydlerjow. Wjes zwjazuje historiske wuwiće, ratarsku tradiciju a měrne, přirodźe bliske połoženje k typiskej wsy Hornjeje Łužicy a je kruty wobstatk gmejny Pančicy-Kukow.